Jong

ForumC (www.forumc.nl) presenteerde van de week een nieuwe studie naar 'de jeugd van tegenwoordig' (nee, dit keer niet het bandje ;-). Fris van opzet, met o.a. een rondetafelgesprek met een handvol onderling flink verschillende jongeren. Anders van opleiding, anders van religieuze opvatting. Goed om te zien hoe zij hun oordeel vormen, en altijd weer nuttig om te laten zien dat het vooroordeel van volwassenen 'ze doen ook maar, en trekken zich nergens wat van aan' echt een vooroordeel is.

Het probleem van het kwaad

Nog altijd luister ik geregeld lezingen van N.T. Wright. Een van de onderwerpen waarop hij geregeld terugkomt (ook in boekvorm), is het probleem van het kwaad.
Vandaag een paar van zijn inzichten, gegeven aan zijn gehoor in Baylor university Chapel.
Op de vraag: waaraan ligt het kwaad? worden verschillende antwoorden gegeven in de geschiedenis.
1) negeren, en hopen dat het wel weggaat.
Natuurlijk niet effectief, maar wel onze standaard houding. Je gaat in 10 minuten door de krant bij het ontbijt, ziet dat het bar is, legt hem weg en gaat naar je werk. Dit is in het groot de manier van de Verlichting. We zijn al een heel eind, maar kijk eens hoeveel ziektes we kunnen verhelpen! En dan zie je op een dag dat je technische vooruitgang gebruikt wordt om gemenere, dodelijker wapens te maken.
2) projecteren. Van de amerikaanse sew-cultuur tot aan alles op de duivel schuiven. Het ligt natuurlijk aan de dictators en fundamentalisten. Als het maar buiten ons is. De oproep om zwaarder te straffen (sluit ze op en gooi de sleutel weg) is hier een ander voorbeeld van.
3) absorberen. Denken dat het allemaal je / onze eigen schuld is. Dit is een duidelijke oorzaak van depressies. Het is vooral deze derde variant, die aan het christendom wordt toegeschreven. Toch ervaart iedereen dat al deze antwoorden niet het hele verhaal zijn.

Doopdienst GKV Wagenburcht

Heerlijk, om ook af en toe gewoon in de kerk te zitten.
Vanmorgen te gast bij de GKV. Een gezegende dienst. Ik voel mij er in alle opzichten thuis.
Thema (bij HC 37: dapper in een morgendienst) 'Integriteit'.
Het eerste wat me bijblijft is dat de voorganger duidelijk staat voor wat hij zegt. Over integriteit gesproken.

Meer 1 Corinthe 13 dan comfortabel is

Vandaag was de studiedag van de NGP. Het ochtendprogramma was erg praktisch. Dick Mostert liet ons ervaren hoe het onze eigen hartstochten zijn, die in een kerk tot conflicten leiden (en nee, niet alleen daar).

Telder, en dan?

Mooi, de gezamenlijke uitgave van Opbouw en de Reformatie. Twee broeders van hetzelfde die huis die tezamen wonen. Zo ervaar ik dat.
Zelfs gevoeligheden die ons normaal scheiden, zijn hier bespreekbaar. Daarbij moet me wel van het hart dat die bespreking niet overal de goede toon treft. Zo schrijft Gert van den Brink over de kwestie-Telder.

Boek uit!

'Being in Christ' heb ik uit! Ik heb er stiekum voor doorgelezen in mijn vakantieweek. Maar vandaag las ik het slothoofdstuk. Hans Burger haalt heel wat over hoop in zijn dissertatie.
Centrale gedachte: 'In Christus zijn' is een breed thema in het Nieuwe Testament. En van die breedte is in de gereformeerde traditie maar weinig te zien. Zeker, in Christus zijn we gekruisigd en opgewekt. Ontvangen we vrijspraak. Maar in Christus regeren we sinds hemelvaart ook mee over hemel en aarde, om eens iets te noemen. In Christus lijden we ook mee met de schepping. Met hen die onrecht lijden. Met hen die lijden door eigen schuld. In Christus vinden we ook het diepste antwoord op de vraag wie we zelf zijn: Gods geliefde kind.
Inspirerend, maar vooral uitdagend. Om oog te krijgen voor het geheel van de boodschap. Om aandacht voor teruggevonden delen van de bijbelse boodschap op te brengen. Zonder opnieuw in eenzijdigheid te vervallen.

Selderhuis over Refo500 in Visie

Veel heeft het niet met mijn verlof te maken. Maar kom op, dit is een blog.
'Ik ben ervan overtuigd dat de kernvragen van vandaag dezelfde zijn als die in de 16e eeuw', zegt Selderhuis in een interview over Refo500.
En dat is nu precies waar ik me zorgen over maak als het over kerkhistorie en de reformatie gaat.

Dikke pil

Ik luister gemiddeld elke dag een lezing van N.T. Wright. Als spreker komt hij bij mij nog beter tot zijn recht dan als schrijver. Hij begint een middagsessie van een dag vol lezingen over Paulus als volgt (vrij vertaald): "Zo, allemaal weer een kopje koffie achter de knopen? Misschien kunnen jullie me dan zelfs in de middagsessie volgen. Je vraagt je af hoe Paulus dat indertijd gedaan heeft, zónder koffie. We lezen nergens dat hij koffie tot zijn beschikking had... Ach, aan de andere kant: misschien gebruikte hij wel hele andere stimulerende middelen."

Mij stimuleert het werk van Wright zeker. En het zet me ook geregeld aan tot een uitstapje buiten zijn werk. Zo bracht het me op het spoor van de dissertatie van Hans Burger: Being in Christ. De komende week (dat is te zeggen: komende werkweek, want volgende week heb ik vakantie!) wil ik die lezen. Vergis ik me, of verschenen er vroeger ook wel eens dissertaties van minder dan 600 pagina's?

Oude beloften

Al Gods beloften op een rij zetten... Het zou een monnikenwerk worden, dat lang niet in een studieverlof past.
Daarom ben ik op zoek gegaan in een theologische bibliotheek: zou er al niet zo'n monnik geweest zijn? En daarbij trof ik een monnik die dat inderdaad gedaan heeft: De laat vierde eeuwse kerkvader Quodvultdeus (http://nl.wikipedia.org/wiki/Quodvultdeus). Hij schreef het 'Liber Promissionum et praedictorum', een boek waarin hij (in het latijn, ja... kan ik daar ook nog de roest afbikken) 90 beloften in de Bijbel opspoort, en onderscheidt van 50 voorzeggingen. Alleen al het onderscheid tussen beloften en voorzeggingen vind ik erg waardevol. Verrassend, en ergens ook weer niet, om zo'n oude kerkvader als gesprekspartner tegen te komen.

Gods beloften zijn rijk!

Ik probeer overzicht te krijgen op wat God door Oude en Nieuwe Testament heen beloofd heeft, wat daarvan vervuld is, wat heel anders vervuld is dan je op het eerste gezicht zou denken, en wat er nog aan vervulling te verwachten is. Dat blijkt de laatste dagen een wel heel rijke taak te zijn. Vrijwel elke keer dat God Zich tot de mensen wendt, ligt in wat Hij zegt een aankondiging of belofte. Ik ben nu een paar dagen bezig, en heb al honderden teksten waarin een belofte van God ligt. En het wordt me nu wel duidelijk dat dit pas een beginnetje is. Vooral wanneer je bedenkt dat Gods spreken erop gericht is om de mens mee te nemen zijn toekomst in, ligt dat eigenlijk ook voor de hand. Nu ik met deze insteek ('wat belooft God hier?') in de Bijbel lees, krijg ik er natuurlijk ook steeds meer oog voor. Soms ligt het er niet zo dik bovenop. Zo is de moederbelofte in Gen. 3:15 bekend: 'En Ik zal vijandschap zetten tussen u en de vrouw, en tussen uw zaad en haar zaad; dit zal u de kop vermorzelen en gij zult het de hiel vermorzelen.' Maar meestal realiseren we ons niet dat de vloek die de slang wordt opgelegd in Gen 3:14 ook belofte is: 'Daarop zeide de HERE God tot de slang: Omdat gij dit gedaan hebt, zijt gij vervloekt onder al het vee en onder al het gedierte des velds; op uw buik zult gij gaan en stof zult gij eten, zolang gij leeft.'

Belofte in tweeërlei betekenis. De vloek voor de slang beperkt zijn macht, en is daarom een belofte om aan vast te houden voor de mens. Maar ook eenvoudigweg omdat het iets is dat God belooft aan de slang te doen. Wat Hij belooft is weliswaar een straf, maar daarom nog niet minder iets dat Hij belooft. Trouwens: ook de moederbelofte wordt aan de slang gedaan, en maakt deel uit van de vloek op de slang. 

Veel van Gods beloften hebben de twee kanten van belofte en vloek. Soms heel nadrukkelijk, zoals bij de verbondssluiting in Deut. 11:26-28: '26 Zie, ik houd u heden zegen en vloek voor: 27  zegen, wanneer gij luistert naar de geboden van de HERE, uw God, die ik u heden opleg; 28  maar vloek, indien gij naar de geboden van de HERE, uw God, niet luistert en afwijkt van de weg die ik u heden gebied, door het achterna lopen van andere goden, die gij niet gekend hebt.' Elke verbondssluiting heeft die twee kanten van zegen en vloek. En beide maken deel uit van de belofte! Een vreemd idee, dat vloek bij belofte hoort. Maar de winst voor zijn volk is: al is het met harde hand, Ik zal alles doen om je bij Mij te houden, zodat je deel mag zijn van mijn toekomst.

electronisch aanloopstrookje

Stiekum zaten er in vandaag ook nog wat restjes van voor mijn studieverlof. Maar er bleef nog wel ruimte over om wat in de steigers te zetten.
Ik wil me verdiepen in N.T. Wright, omdat hij een bijzondere inbreng heeft. Hij is nieuwtestamenticus en bisschop in de anglicaanse kerk, en is bij vlagen verrassend origineel. Zo heeft hij in het denken over het koninkrijk Gods er aandacht voor gevraagd dat de snelst groeiende religie van Jezus' dagen de keizercultus was. Veel van wat over Jezus als Koning en Heer gezegd wordt, is te lezen als een rechtstreekse uitdaging van die opkomende religie. Van de keizer werd bijvoorbeeld ook gezegd dat hij 'redder' was. En hij weet het - vooral in zijn lezingen - ook zo lekker met britse humor te verpakken. Zo haalt hij een andere bisschop aan, die verzucht: 'Wat doet Paulus anders dan ik? Als hij in een stad binnenkomt, krijgt hij binnen de kortste keren problemen en gevangenschap. En als ik in een stad kom, krijg ik vooral thee. Veel thee.' Een aardige manier om in te leiden dat Paulus er een handje van had die keizercultus én de gevestigde Joodse orde uit te dagen.
Maar goed. Dinsdag heb ik lezingen zitten oogsten van het internet. Lezingen vinden was makkelijk, want er zijn  lekker veel links verzameld op www.ntwrightpage.com. Maar die zijn in talloze formaten opgeslagen. Sommige willen online beluisterd worden, en dat wil ik weer niet, want ik zet ze liever op mijn MP3-speler, om op een rustig plekje te gaan zitten. Andere zijn in formaten die ik normaal niet gebruik (Real bijvoorbeeld). Dus moet er ook het een en ander aan afspeel- en conversie-programma's worden geïnstalleerd.
Een flinke klus al met al, maar terwijl ik dat doe, kan ik al wel een eerste lezing beluisteren. Die blijkt over liturgie te gaan, met als belangrijkste punt: Bij de schepping wil God met de mens van de schepping genieten. En wil Hij dat de mens Hem eer brengt voor alles. Dát is eigenlijke eredienst. En dat gebeurt niet alleen tijdens een zondagse dienst, maar zeven dagen per week.

Begin: niet zo studieus

De eerste dag van mijn studieverlof kan maar beter niet representatief zijn voor het geheel, want veel te studeren viel er vandaag nog niet.
Het is vandaag de eerste maandag van oktober, en dat is in ons kerkverband de dag waarop veel preekvoorzieners predikanten bellen om hen uit te nodigen in het nieuwe jaar te komen preken. Zodoende werd er 's morgens ongeveer 15 keer gebeld, en waren er heel wat mailtjes af te handelen. Tussen de bedrijven door bereid ik me voor op de trouwdienst van Rianne en Reinier, vanavond.
's Middags is Annelies op pad, en pas ik op. Janet is bijna 6 maanden oud, en het is leuk experimenteren met fruit en andere nieuwe smaken.
Aan het begin van de avond de feestelijke dienst rond het huwelijk van Rianne en Reinier. Een Wagenburcht vol, mensen van allerlei geestelijke achtergrond. Een hoogtepunt voor mij zijn de prachtige huwelijksbeloften die Rianne en Reinier elkaar doen. Reinier, zag ik goed dat je de belofte meer van je emoties te laten merken al waarmaakte? Bij de zegen leek het er toch sterk op dat je een traantje wegpinkte!
God zij met jullie!
Een feestelijke receptie in een uitpuilend Asia Plaza. Mooi toch, om te merken hoeveel mensen met jullie mee je liefde willen vieren!