Veel heeft het niet met mijn verlof te maken. Maar kom op, dit is een blog.
'Ik ben ervan overtuigd dat de kernvragen van vandaag dezelfde zijn als die in de 16e eeuw', zegt Selderhuis in een interview over Refo500.
En dat is nu precies waar ik me zorgen over maak als het over kerkhistorie en de reformatie gaat.
In de loop van het artikel laat Selderhuis talloze mooie parallellen zien tussen onze tijd en de 16e eeuw. De eigen, nieuwe plek die jongeren in gaan nemen. Onvrede met politiek en kerk. Misstanden in de kerk. Jongeren die nieuwe liederen willen zingen. Enzovoorts. Maar waren dat de centrale thema's van de reformatie? Toen ik (o.a. onder zijn gehoor) in Apeldoorn studeerde, werd de kernvraag anders benoemd.
Luthers grote vraag was: 'Hoe krijg ik een genadig God?' En het is omdat díe vraag bij tallozen herkenning vond, dat de Reformatie zoveel invloed kreeg. In de toenmalige kerk (wij zouden nu zeggen RK kerk) ging het zo veel over die vraag: dodenmissen, rozenkransen, absolutie, aflaten, biecht, nooddoop, vasten, penitentie, processies, allemaal middelen die de kerk aanbood om op die vraag in te gaan.
Zo gauw als de mensen in de rij staan voor de kerken om met alle middelen (verantwoord of niet) die vraag te adresseren, ben ik ervan overtuigd dat die mensen met dezelfde kernvraag bezig zijn. Zelfs het RD (http://www.refdag.nl/opinie/commentaar/de_vraag_van_luther_1_287644) verwoordt dat deze vraag 'voor verreweg de meeste mensen niet meer actueel' is.
Als er al een vraag over God is die nu centraal staat (ik kan niet goed inschatten of dat zo is), dan is het nu toch een heel andere. Veel vaker hoor ik vragen: 'Hoe krijg ik een rechtvaardig God?' Het lijden in de wereld, of ook kleine teleurstelling in het eigen leven worden God verweten. Daar is in de 20e eeuw al veel over te doen geweest, en ik vermoed dat een antwoord te vinden is in de studie naar het doorbreken van Gods koninkrijk, en naar de 'eindtijd', de tijd dus tussen hemelvaart en wederkomst van Jezus Christus.
En nu ben ik maar zo bang dat het weer net zo afloopt als bij eerdere herbezinning op de reformatie: de aanleiding om je opnieuw in die tijd te verdiepen zijn goed, maar de kernvraag naar de rechtvaardiging van de mens is zó dominant, dat alle andere er achter plegen te verdwijnen.
Daar ligt ook de link met mijn studie: God rechtvaardigt de gelovige in Jezus Christus. Maar Hij belooft en doet zoveel meer dan dat alleen. We kunnen het ons niet veroorloven om al die andere zaken bijzaken te blijven noemen.
Heeft Selderhuis toch een punt, met zijn parallellen tussen reformatietijd en nu.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten